Ultra Korte Verhalen
Krachtige verhalen in 99 woorden of minder
Wacht, wat zijn UKV's eigenlijk? UKV's is de afkorting voor Ultra Korte verhalen; verhalen van 99 woorden of minder. Kleine, krachtige fictie, of anekdotes verpakt in een verhaal. Bedoeld om te raken. Niet met omslachtige lappen tekst, maar met minutieuze, ingekorte levendigheid.
Hoe ik ertoe kwam:
Na het schrijven van mijn eerste fantasy boek bleek ik de smaak van het schrijven te pakken te hebben. Om mezelf een uitdaging te stellen, maar vooral ook om te leren, werd ik afgelopen november 2025 lid van de online schrijfgroepen van Schrijven Magazine.
Zonder er al te veel over na te denken, waagde ik de sprong in het diepe, gewoon om te zien of er iets moois, of zelfs iets grappigs uit mijn pen zou komen.
Het bleek al snel een (leuke) uitdaging om iets op een krachtige manier te kunnen formuleren in zo'n mini formaat en tegelijkertijd ook duidelijk te blijven.
Omdat ik het zo leuk vind om te doen, besloot ik het om mijn kleine hersenspinsels met regelmaat te blijven posten, naast het schrijven van mijn - nu onder tussen al drie - thriller en fantasy manuscripten.
Hieronder kun je alle verhalen vinden in chronologische volgorde, vanaf mijn eerste post tot aan het begin van dit jaar. Met lichte trots mag ik zeggen dat mijn kleine schrijfsels in 99 woorden of minder - in de korte tijd dat ik lid ben - toch al drie keer zijn uitgelicht in het online magazine "Schrijven Online"!
-Laat vooral ook een reactie achter. Ik hoor graag wat je ervan vindt! -
( voor meer informatie over Schijven Online ga je naar schrijvenonline.org )
12 november 2025
- Mijn eerste post -
Als de wereld een broodje was, zou ik hem beleggen met de meest speciale lekkernijen. Daarna zou ik er met aandacht en smaak van gaan genieten, tot aan de laatste kruimel.
Helaas voelt mijn leven vaak als oud brood met kaas, dat ik gehaast en zonder kauwen wegslik in mijn strijd om de trein nog te halen.
'Jochem, zit je nou nog steeds te kriebelen? Eet je boterham op, je komt te laat op school!'
4 december 2025
INKT
Gedicht - uitgelicht op Schrijven Online
9 december 2025
Eerdaags
Eerdaags stap ik naar buiten. Voorbij de barrière in mijn innerlijk. Dan zal mijn droom om vrij te zijn werkelijk worden. Eindelijk zal ik de zon weer op mijn gelaat voelen, de voedende warmte die ik zo heb gemist. Ik heb de sleutel in mijn handen. Trillend steek ik hem in het slot. Mijn hartslag versnelt, mijn knieën worden week. Een brok in mijn keel terwijl ik wil schreeuwen. Daarna een zachte hand. 'Kom mama, dan gaan we samen. 'Ze draait de deur van het slot. We zijn buiten, maar de gevangenis zit van binnen. Eerdaags zal het lukken.
15 december 2025
Bevroren Hart
- Uitgelicht op Schrijven Online-
Nachtelijk gekwaak verstilt in de winter. Met gesloten ogen verliest het zich dan in de bevroren lagen van de wereld. Smachtend, naar een teken van nieuw leven.
Pas wanneer zonnestralen van de lente zijn hart ontwaakt, opent hij weer zijn ogen. Het is dan alsof de tijd even heeft stilgestaan.
Soms zou ik ook weleens op die manier willen ontsnappen. Wanneer ik bevroren raak door koude harteloosheid, voorbij de pijn te gaan om weer te ontdooien door de lente van de liefde.
20 december 2025
Asbak
'Je hebt twintig seconden, Lars!'
'Lars? Ik heet Björn!' riep ik in paniek.
'Wacht, dit is toch huisnummer zesentwintig?'
"Blaf!" Het schot galmde.
Het volgende moment viel zijn hoofd in mijn schoot. Ik voelde hoe zijn warme bloed in mijn broek trok en langs mijn been naar beneden sijpelde.
'Dom én dyslectisch? Dat zijn twee d's te veel,' zei zijn handlanger.
'Ik woon op tweeënzestig,' stamelde ik, terwijl ik met afgrijzen naar zijn open schedel staarde. Hij lachte.
'Maak er een asbak van, dan is hij tenminste nog nuttig!'
De voordeur viel dicht.
‘Wacht, ik zit nog vast!’
25 december 2025
Het feest van vergeving
Een klap in de nacht. Geschrokken zat ik overeind in bed. Beneden klonken voetstappen, daarna een deur die sloeg. Nog net zag ik de kale kruin van mijn vader, terwijl hij zich met moeite in zijn auto wurmde.
Met een brok in mijn keel keek ik hoe hij stilletjes de straat uit reed. Na onze ruzie had ik hem al een jaar niet gesproken.
Het cadeautje onder de boom vertolkte wat hij niet kon verwoorden.
'Vrolijk kerstfeest, papa,' fluisterde ik, terwijl er een traan in me opwelde.
28 december 2025
Evolutie
- Gedicht -
De dondergoden verslagen, nu een alabaster meesterwerk
Vergeten gebeden echoën tot in het heden, de restanten van een rijk verleden
Waar vroeger devotie heerste, drommen nu hordes toeristen samen,
en dat voor een kiekje op sociale media Als die mensen van toen dát eens wisten...
Hoe zou het zijn achter honderd jaar?
Zijn wij dan ook vergane glorie in een gedigitaliseerde wereld?
Ik weet het niet, maar eigenlijk zijn we dus allemaal restanten van een onvoltooid verleden.
In een toekomst die zich stap voor stap ontvouwt, in een steeds vernieuwend heden.
03 januari 2026
Stilte
- Gedicht -
In stilte zijn we elkaar verloren, zonder geweld, slag of stoot
Zonder woorden, of maar een enkel gebaar
Soms is er niets meer te zeggen, en is confrontatie veel te zwaar
Waar waarde zichzelf verliest en jij jezelf boven alles verkiest
Breken zelfs de sterkste banden
Dan wint ook de liefde niet, zelfs al heb je haar op je tanden
Je zegt: 'We hebben toch gedaan wat we konden?'
Het voelt als een misplaatste grap, was jij dan ooit begonnen?
Nee, echte stilte is sereniteit, en door jouw vertrek heb ik dat hervonden
21 januari 2026
De vrijheid van vroeger
Het water is als een spiegel. Er is geen rimpel, of zelfs maar een zuchtje wind. Ondanks dat het water kristalhelder is, beweegt zich niets onder het wateroppervlak. En dan ineens de zilveren flonkering van een eenzame vis, die zich gracieus door het water beweegt. Ik reik zachtjes naar het water. Ik reik naar wat ons zo verbond. De diepe band en de onuitgesproken liefde van een grootvader en zijn kleinzoon. De vis zwemt verder, alleen. Ik mis hem. Dit keer is er geen hengel. Er is niets meer te vangen.
De vrijheid van vroeger blijft, in mijn hart.
Reactie plaatsen
Reacties